Midden_Oosten_Info

Blog met nieuws, achtergond en bedenkingen over het Midden-Oosten als aanvulling op de mainstream media. Ook energie en water aspecten komen aan bod omdat die de politiek in de regio sterk bepalen.

zondag, november 26, 2006

Teken van hoop in een zee van geweld en repressie

Iedereen heeft nu reeds maanden de slachting in Gaza kunnen meemaken. We zijn op het punt gekomen dat een krantenkop: "Vandaag geen Palestijnen doodgeschoten" meer verbazing zou verwekken dan omgekeerd. Maar er is meer dan enkel geweld.


Vooreerst meldt Amira Hass in Haaretz, een belangrijke Israëlische krant, dat er een nieuwe order van kracht wordt vanaf januari 2007 in de Westelijke Jordaan oever: Israeli's mogen niet samen meer met Palestijnen in een israëlische auto reizen in dit gebied. Tenzij zij een vergunning hebben om in Israël of een kolonie te werken, of indien het gaat om een eerste graads familielid. Dit wordt door Israël verklaard als een veiligheidsmaatregel. Hass merkt op dat dit het transport in de West-Bank en het dagelijks leven aldaar nog verder zal ontwrichten. Dit heeft ook tot gevolg dat mensen van de Israëlische vredesbeweging niet kunnen samen reizen met Palestijnse partners of medewerkers. Deze Israëlische pottenkijkers wordt het leven ook zuur gemaakt. Het sluit nauw aan bij een politiek van letterlijk "aparte wegen". Voor de kolonisten, schrijft Hass, zijn er luxe wegen gebouwd met geen checkpoints, waar zij enkel gebruik kunnen van maken. Voor Palestijnen rest hen de smalle slecht onderhouden wegen met vele checkpoints (die zorgen voor uren vertraging). Hass doorprikt ook het veiligheidsargument en stelt dat terroristen hier niet door zullen worden afgeschrikt.



Maar er is misschien ook goed nieuws. In dezelfde krant meldt men dat de joods Amerikaanse zakenman,Adam Neiman, hoofd van het No Sweat label, wil een kledingslijn lanceren samen met een Palestijns textielbedrijf te Bethlehem. Uit geimporteerde biologisch geteelde katoen willen ze yogakledij maken en deze op de internationale markt verkopen. 120 mensen in de West Bank kunnen zo terug aan de slag. De Palestijnse vakbond hebben het project reeds toegejuicht. Adam mikt met zijn producten op de "bewuste" klant. No Sweat gaat er prat op dat het steeds werkt met bedrijven die gesyndiceerd personeel in dienst nemen en hun personeel minstens de minimum wedde betalen en andere sociale voordelen, zoals ziekteverzekering en betaald verlof garanderen.


Een teken van hoop in een zee van geweld en repressie?

maandag, november 13, 2006

video beelden van Beit Hanoun

Een verslag met samenvattingen van Bbc en Cnn

Beit Hanoun Massacre, Nov 8, 2006

en dit was misschien één van de aanleidingen, het moedig verzet van de vrouwen van Beit Hanoun

De vrouwen van Beit Hanoun

Voor de slachting van woensdag 8/11/2006 was Beit Hanoun de scene van een staaltje moed. Palestijnse militanten waren omsingeld door het Israëlische leger en verscholen zich in de moskee. De vrouwen waren het beu om hun mannen te zien afslachten en trokken ongewapend met honderden naar de moskee en beschermden hun mannen, deze konden zo ontkomen. Het enige wapen dat ze gebruikten waren de camera, ziehier hun actie. Het bombardement dat er op volgde was gericht op een van de leiders van die beweging: Jameela al-Shanti , een vrouw verkozen voor Hamas in het Palestijns parlement. Ziehier haar verhaal eveneens verschenen in The Guardian:

The unarmed women of the Gaza Strip have taken the lead in resisting Israel's latest bloody assault
Yesterday at dawn, the Israeli air force bombed and destroyed my home. I was the target, but instead the attack killed my sister-in-law, Nahla, a widow with eight children in her care. In the same raid Israel's artillery shelled a residential district in the town of Beit Hanoun in the Gaza Strip, leaving 19 dead and 40 injured, many killed in their beds. One family, the Athamnas, lost 16 members in the massacre: the oldest who died, Fatima, was 70; the youngest, Dima, was one; seven were children. The death toll in Beit Hanoun has passed 90 in one week.

This is Israel's tenth incursion into Beit Hanoun since it announced its withdrawal from Gaza. It has turned the town into a closed military zone, collectively punishing its 28,000 residents. For days, the town has been encircled by Israeli tanks and troops and shelled. All water and electricity supplies were cut off and, as the death toll continued to mount, no ambulances were allowed in. Israeli soldiers raided houses, shut up the families and positioned their snipers on roofs, shooting at everything that moved. We still do not know what has become of our sons, husbands and brothers since all males over 15 years old were taken away last Thursday.

They were ordered to strip to their underwear, handcuffed and led away.

It is not easy as a mother, sister or wife to watch those you love disappear before your eyes. Perhaps that was what helped me, and 1,500 other women, to overcome our fear and defy the Israeli curfew last Friday - and set about freeing some of our young men who were besieged in a mosque while defending us and our city against the Israeli military machine.

We faced the most powerful army in our region unarmed. The soldiers were loaded up with the latest weaponry, and we had nothing, except each other and our yearning for freedom. As we broke through the first barrier, we grew more confident, more determined to break the suffocating siege. The soldiers of Israel's so-called defence force did not hesitate to open fire on unarmed women. The sight of my close friends Ibtissam Yusuf abu Nada and Rajaa Ouda taking their last breaths, bathed in blood, will live with me for ever.

Later an Israeli plane shelled a bus taking children to a kindergarten. Two children were killed, along with their teacher. In the last week 30 children have died. As I go round the crowded hospital, it is deeply poignant to see the large number of small bodies with their scars and amputated limbs. We clutch our children tightly when we go to sleep, vainly hoping that we can shield them from Israel's tanks and warplanes.

But as though this occupation and collective punishment were not enough, we Palestinians find ourselves the targets of a systematic siege imposed by the so-called free world. We are being starved and suffocated as a punishment for daring to exercise our democratic right to choose who rules and represents us. Nothing undermines the west's claims to defend freedom and democracy more than what is happening in Palestine. Shortly after announcing his project to democratise the Middle East, President Bush did all he could to strangle our nascent democracy, arresting our ministers and MPs. I have yet to hear western condemnation that I, an elected MP, have had my home demolished and relatives killed by Israel's bombs. When the bodies of my friends and colleagues were torn apart there was not one word from those who claim to be defenders of women's rights on Capitol Hill and in 10 Downing Street.

Why should we Palestinians have to accept the theft of our land, the ethnic cleansing of our people, incarcerated in forsaken refugee camps, and the denial of our most basic human rights, without protesting and resisting?

The lesson the world should learn from Beit Hanoun last week is that Palestinians will never relinquish our land, towns and villages. We will not surrender our legitimate rights for a piece of bread or handful of rice. The women of Palestine will resist this monstrous occupation imposed on us at gunpoint, siege and starvation. Our rights and those of future generations are not open for negotiation.

Whoever wants peace in Palestine and the region must direct their words and sanctions to the occupier, not the occupied, the aggressor not the victim. The truth is that the solution lies with Israel, its army and allies - not with Palestine's women and children.

zondag, november 12, 2006

Beit Hanoun en de internationale gemeenschap

Enkele dagen geleden waren we weer getuigen van een zoveelste slachtpartij het scenario is gekend. Israël bestookt een aantal doelwitten en er vallen burger doden. 19 vrouwen en kinderen worden in de nacht van 8 november 2006 gedood in het stadje Beit Hanoun.
De internationale gemeenschap is geschokt zoveel doden ineens kan toch niet. De laatste maanden vielen er per dag wel enkele doden, maar bijna 20 dit zijn we nog niet gewoon. Nog niet. Het Israëlische leger heeft weer eens een onderzoek ingesteld en het ging gewoon om een technische fout met de radar. Want zo meldde de krant, Het Nieuwsblad, premier Olmert zei dat het Israëlisch leger nooit burgers viziert. Dit is zeker correct Olmert heeft dit ongetwijfeld gezegd. Alleen vergeet de krant erbij te zeggen dat dit niet blijkt uit de feiten en keer op keer wel burgers worden gevizeerd, zelfs Amerikaanse burgers, zoals Rachel Corrie, die in Gandhi stijl zich plaatste tussen de bulldozer en het Palestijnse huis dat de Israëli's wilden vernietigen. Corrie werd opzettelijk twee keer omver gereden (16/03/2003) Ze betaalde haar idealisme met haar leven. Recent is er in Amerika een toneelstuk op de planken gekomen :"Mijn naam is Corrie Rachel", familie en vrienden hebben met brieven en getuigenissen haar laatste levensjaren gereconstrueerd. De De New York theater workshop wou om politieke redenen het stuk eerst verbieden.

Wat opvalt bij al onderzoeken van het Israëlische leger is dat de slachtoffers van die fouten of hun familieleden, indien er doden vallen, nooit op één of andere wijze worden vergoed. Zo zijn er een aantal huizen vernietigd , zelfs al maakt men de fout niet moedwillig, dan is het toch normaal dat men betaalt, zoniet zou in het verkeer niemand nog een verzekering nodig hebben. Ook in de recente oorlog in Libanon, werden de Libanese burgers of de familie van de gestorven blauwhelmen niet vergoed.

We zullen zeker nog huizen zien bouwen door de Israeilische overheid op de West-Bank, niet voor Palestijnen, maar voor joodse kolonisten. Want de regering keurde in september 2006 het plan goed om 700 nieuwe woningen in de bezette gebieden te gaan bouwen. Hiermee gaat de annexatie van grote delen van de West-Bank voort. Palestijnen zien in de voortdurende annexatie van land hun droom van een onafhankelijke Palestijnse staat nu letterlijk in rook opgaan. Hamas en de Al-Aqsa brigade (Fatah) die gedurende meer dan 18 maanden geen aanslagen meer pleegden tegen Israël, hebben hun bestand opgezegd na de 19 doden Beit Hanoun.

Europa reageert surrealistisch, maanden vraagt men dat Hamas beloofd om nooit meer geweld te gebruiken tegen Israël en Israël te herkennen. Ondertussen zijn er sinds de verkiezing van Hamas honderden Palestijnen gedood door Israël, heeft deze laatste de elektriciteitscentrale vernietigd en alle douanegelden die eigendom zijn van de Palestijnen achter gehouden. Europa helpt Israël hiermee en heeft alle financiële toevoer afgesneden. De economie staat op instorten. Bovendien verplicht de EU Hamas om Israël te erkennen, terwijl deze laatste zijn grenzen nog niet heeft vastgelegd. Hamas heeft meermaals aangeboden om een bestand te hebben met Israël, deze laatste heeft dat steeds geweigerd. Alleen in de maand november zijn er nu reeds 98 Palestijnen gedood onder wie vele vrouwen en kinderen. Horen wij Europa eisen aan Israël om het geweld te stoppen en de VN resoluties te respecteren en zich terug te trekken uit alle bezette gebieden zoniet dreigen met sancties, neen men vervolgt de slachtoffers van de staatsterreur. Gideon Levy is eveneens verbrouwereerd over de bijna totale onverschilligheid waarmee de Israëlische publieke opinie met het drama omgaat
de homo parade in Jerusalem krijgt meer aandacht dan dit voorval.
Hij stelt eveneens vast dat naast de verzorging van de gewonden in Israëlische hospitalen, niets werd beloofd aan de slachtoffers: geen vergoedingen noch compensaties en niemand blijkbaar schuldig is in Israël. Hij stelt dat het bombarderen van woonwijken vroeg of laat steeds tot doden aanleiding geeft, zoals men niet kan beweren dat iemand die brandende lucifers in het bos gooit niet schuldig is aan de bosbrand.

Ondertussen in de VN heeft de USA zijn veto recht gebruikt om een veroordeling van dit drama tegen te houden, de veroordeling veroordeelde ook de raket aanvallen van de Palestijnse milities op Israëlische burgers, maar Bolton vond dat de resolutie
:"unbalanced" en "biased against Israel and politically motivated"
was. Ook Groot-rittanië onthield zich.

Praten met Hamas is voor Israël uit den boze, het zijn niet de juiste leiders voor de Palestijnen, zoals Arafat ook de verkeerde leider was. Het knappe is wel dat men dat alles kan verkopen aan de Europeanen en zeker Amerikanen.

Binnenkort kunnen alle remmen los wanneer een nu wel vrij waarschijnlijke wraakactie terug Israëlische doden zal veroorzaken. De Israëlische pers maakt ook melding van mogelijke Amerikaanse doelen, omdat Palestijnse groepen geen verschil meer zien tussen Israël en Amerika.

Door deze slachting lijken Hamas en Fatah wel terug toenadering te zoeken.

Wordt spijtig genoeg vervolgd.

vrijdag, oktober 20, 2006

De fiere Vlaamse Leeuw en Hezbollah bashing

In De Morgen weet men te vertellen dat we Wallonië naar de kroon hebben gestoken inzake wapenexport. De Vlaamse leeuw kan fier zijn. In volle Libanon crisis meer wapens naar Israël exporteren dan de Waalse haantjes. Zodat Israël efficient Libanon 20 jaar terug in de tijd kon zetten en een duizend-tal burgers om ko brengen. In 2004 had men nog bezwaren tegen dergelijke exports. Grootste begunstigde Barco, deze leveren onder ander apparatuur voor de F-16 toestellen. u weet wel die dingen die gebruikt worden om dorpjes zoals Qana te bombarderen.

Verder lezen we in Het Laatste Nieuws "Ook Hezbollah gebruikte clusterbommen"
Sensationele titel dat wel, alleen is dit niet waar. Door Human Right Watch, de bron van hln, is een rapport verspreid dat Hezbollah, clustermunitie, gebruikte, dit is niet noodzakelijk een clusterbom, en in dit geval bij goed nalezen is dit inderdaad geen clusterBOM maar eerder clusterkogels, zoals in het rapport van HRW staat. Wat is het verschil zult u vragen? Wel heel simpel eens die raket met zijn metalen kogels op de grond liggen is er geen gevaar meer voor de burgerbevolking, clusterbommen blijken echter voor 30 procent of meer niet onmiddelijk te ontploffen en kunnen weken en jaren nadien mensen doden. In het artikel staat verder dat in Libanon naar schatting 1 miljoen niet-ontplofte clusterbommen liggen, tientallen mensen waaronder kinderen zijn zo NA de oorlog gedood. In Israël liggen geen gevaarlijke bommen van Hezbollah. Heel de hetze is trouwens onbegrijpelijk reeds tijdens het conflict was er vertelt dat sommige raketten van Hezbollah, zogenaamde bearing balls hadden, die nu als clustermunitie worden naar voor gebracht. Wat HRW wel niet vertelt is of deze munitie gebruikt werd tegen burger of militaire doelen, zij gaan er gewoon vanuit dat de wapens te onprecies zijn zodat Hezbollah nooit kon garanderen geen burgers te raken. Maar Hezbollah slaagde er wel in 12 reservisten met een raketaanval te doden op 6 augustus 2006. Het is opvallend dat Israël zelf tijdens de oorlog, over het misbruik van clustermunitie door Hezbollah, geen enkele claim heeft gemaakt. Het is trouwens opmerkelijk dat volgens HRW de aanval plaats vond op het dorpje Mghar, wat een Arabisch dorpje is, met nogal wat Hezbollah (Palestijnse) supporters. Jonathan Cook, heeft ook zo zijn bedenkingen bij de politieke spelletjes die HRW nu speelt. We zouden ook kunnen een titel gebruiken "Muizen zijn ook verantwoordelijk voor opwarming van de aarde", want muizen ademen ook CO2 uit!

donderdag, oktober 12, 2006

De oorlog in Irak en zijn slachtoffers

Volgens een recente studie uitgevoerd door John Hopkins Bloomberg School of Public Health in de Verenigde Staten en Al Mustansiriya universiteit in Baghdad zou het aantal doden per maand in het post-Saddam tijdperk 4 keer hoger ligt dan toen. Dit impliceert dat sinds die tijd naar schatting 655000 doden zijn gevallen, 90 procent als direct gevolg van het geweld. De researchers gebruikten een steekproef gebaseerd op 50 clusters, waarbij men in een wijk een cluster van een 40-tal huizen ad random de inwoners vraagt welke personen er gestorven zijn. Meer dan 90 procent kon een overlijdingscertificaat voorleggen. Het gaat echter om een schatting 95 procent zekerheid ligt de werkelijk aantal doden tussen 400000 en 950000. De studiemethodologie is standaard om doden te schatten in een land in oorlog.

President Bush noemde de studie "niet geloofwaardig" , hoewel de studie verscheen in het wetenschappelijk hoog aangeslagen Lancet tijdschrift.

Verder blijkt dat 25% Irak veteranen één of andere vorm van handicap overhouden (fysiek of mentaal). De organisatie verantwoordelijk voor de de uitbetaling van deze veteranen (medische kosten en uitkeringen) heeft reeds moeten werken met noodbudgetten en de wachttijden voor het bekomen van vergoedingen lopen op.

bron:democracy now

zaterdag, oktober 07, 2006

Wat zeggen de polls in ... de bezette Palestijnse gebieden en Israël


Terwijl bij ons nog maar pas de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen achter de kiezen zijn en de politici even kunnen uitpuffen, gaat de politieke chaos en vooral leiden in de Palestijnse gebieden gewoon verder. Hoe reageert de bevolking op de economische boycot van het Westen tegenover de democratisch verkozen Hamas regering? Wijzen zij Hamas aan als schuldige voor de crisis?

In een interview geeft Khalil Shikaki(foto), directeur van het Palestijns Centrum voor Beleid en Opinie Onderzoek (Palestinian Center for Policy and Survey Research) te Ramallah (West-Bank), zijn bevindingen, uit recente onderzoeken, over wat er leeft binnen de Palestijnse publieke opinie.

De laatste weken is er sprake van de vorming van een regering van nationale eenheid tussen Hamas en Fatah (de partij van de president Mahmoud Abbas). Abbas kreeg hier een aantal toegevingen los van Hamas, onder andere verklaarde de eerste minister, Ismail Haniyeh, om de akkoorden die gesloten waren tussen de PLO en Israël te respecteren (nvdr wat impliciet natuurlijk een soort erkenning van Israël is). Dit bericht konden we ook lezen in Haaretz.

Ten tweede wil Hamas ook aansluiting zoeken bij het Arabisch vredesvoorstel uit 2002, die ervan uitgaat dat er overéénkomst is indien alle land bezet sinds 1967 door Israël ontruimd wordt, wat trouwens een VN resolutie is. Nadien werden andere interpretaties gegeven aan de tekst door Hamas en bijstellingen gevraagd en verwijzen ze liever naar het document opgesteld door gevangen leiders van Fatah en Hamas, dat ook andere punten bevat dan enkel het Arabisch initiatief.

Tergelijkertijd was de minister van buitenlandse zaken van Israël, toen het bericht over het aanvaarden van Hamas van het Arabisch vredesvoorstel verscheen, prompt naar de VS gereisd om te gaan lobbyen tegen dit voortstel, omdat het de "roadmap" zou tegen werken, die nota bene nooit door Israël is geïmplementeerd geweest. Vervolgens zette ze haar reis verder naar 20 andere landen om de "roadmap nieuw leven in te blazen". De roadmap voorziet onder andere in een bevriezing van alle bouw van nederzettingen, terwijl de bouwplannen onverstoord verder gaan om honderden nieuwe woningen te bouwen op bezet gebied.

Shikaki acht een echte "eenheidregering" niet mogelijk, eventueel kan men een regering krijgen waar Hamas andere figuren, dan de huidige leiding, laat plaats nemen naast Fatah.

Over een expliciete erkenning van Israël door Hamas is er geen akkoord met Fatah Abbas heeft verklaart dat alle onderhandelingen over een eenheidsregering worden gestopt zolang Hamas Israël niet formeel wil erkennen. Een Palesteinse bron zegt dat Abbas onder druk gezet werd door de Amerikanen. In ieder geval is 2/3 van de Palestijnen in de bezette gebieden geen voorstander van een onvoorwaardelijke erkenning van Israël.

Voor de Israëlische vredesactivist Uri Avnery is , het niet-willen erkennen van Israël, eveneens een religieus probleem voor Hamas, omdat de Islam, Palestina beschouwt als een (Waqf), een islamistisch wingebied. Juist zoals sommige fundamentalistische joodse groeperingen geloven, dat God hun het land gegeven heeft en dat het weggeven van de "Bezette Gebieden" een morele zonde zou zijn. Hamas heeft echter een diplomatieke uitweg, die ze trouwens reeds hebben voorgesteld (zie bijvoorbeeld al manar). Namelijk een "Hutna": een wapenstilstand, die mogelijk jaren en zelfs eeuwen kan duren met Israël.

Shikaki meent dat de bevolking zeer kritisch staat t.o.v. Hamas wat betreft de "orde en recht" en het niet uitbetalen van de salarissen van de ambtenaren (nvdr ten gevolge van het opdrogen van Amerikaanse en Europese hulp en het achterhouden van douanerechten door Israël) maar dit vertaalt zich niet in een electoraal verlies voor Hamas indien er nieuwe verkiezingen zouden worden gehouden. Hamas heeft nog ongeveer de steun die bij de verkiezingen had (ongeveer 44 procent van de stemmen). Zelfs al zien we de populariteit van Hamas een beetje afbrokkelen, dit verlies komt Fatah niet ten goede.

Wat betreft het "erkennen van Israël" en "de twee staten oplossing", staat de publieke opinie tussen Fatah en Hamas. Twee derde van de publieke opinie staat achter Hamas om Israël niet onconditioneel te erkennen, maar indien een "Palestijnse staat naast Israël zou kunnen ontstaan" dan zou meer dan 75 procent niet alleen Israël willen erkennen maar tevens een verzoening tussen de volkeren willen nastreven. Twee derde van de Palestijnen, in de bezette gebieden (nvdr niet noodzakelijk de miljoenen Palestijnse vluchtelingen die verspreid leven over de wereld) wil zelfs het permanent joodse karakter van de staat Israêl erkennen.

Te gelijkertijd werd er in Israël door het Harry S. Truman Research Instituut voor de Vooruitgang van Vrede in de Hebreewse Universiteit van Jerusalem. Hieruit blijkt dat een meerderheid van de Israëlis voor onderhandelingen is met Hamas. Meer dan 75 procent van zowel de Israelis en Palestijnen zijn voorstander van een onderhandelde oplossing. Enkele maanden terug was dit niet het geval voor de Israëlis.

De populariteit van Abbas de huidige president is er sterk op achteruitgegaan bij de laatste verkiezingen haalde de man nog meer dan 62 procent van de stemmen nu zou dit nog 30 procent zijn. Toch blijkt hij nog steeds de meest populaire kandidaat te zijn, uit een groepje waar onder andere ook Marwan Barghouti (13 procent van de stemmen) in zat, enkele Hamas politici en onafhankelijke kandidaten.

Hoewel een overgrote meerderheid van de Palestijnen hoopt dat de onderhandelingen tussen Abbas en Olmert tot een akkoord zullen leiden, geloven de meeste dat het geweld zal blijven duren en er geen onderhandelingen zullen plaatsvinden.

woensdag, september 27, 2006

Belg mag Palestijnse gebieden niet meer in

Buitenlanders worden systematisch geweerd uit Palestijnse gebieden

De Belg Roel Forceville zit vast in Boedapest en werd eigenlijk 1 dag vastgehouden op de detentieruimte in de luchthaven van Tel Aviv wanneer hij trachtte te gaan werken voor een ngo in de Palestijnse gebieden. Hij is zeker geen alleenstaandgeval een tiental "buitenlanders" worden per dag de toegang tot die gebieden ontzegd. Israëlis die in Belgie verblijven kennen mijns inzicht die problemen niet, terecht. Kan de Belgische diplomatie hier niet in actie komen?

bron: vrt audioclip
Op maandag, september 04, 2006
verscheen er reeds dit bericht op middenoosten.blogspot.com:

Israël laat Europese Palestijnen niet meer binnen